← Wszystkie artykuły

Lista 100 pierwszych produktów: za darmo do wydruku

Pomysł „100 pierwszych produktów” jest prosty: przed pierwszymi urodzinami zaproponować maluchowi jak najwięcej różnych produktów, żeby nowe smaki i konsystencje stały się czymś zwykłym, a nie strasznym. To nie jest oficjalna zasada ani cel medyczny. To sposób, by mieć różnorodność przed oczami w zabiegane dni, kiedy w kółko lecą te same trzy przeciery.

Zrobiliśmy do tego jednostronicową listę. Jest darmowa, drukuje się na A4 i nie wymaga podania e-maila.

Pobierz listę 100 pierwszych produktów (PDF)

Co jest na liście

100 produktów w dziewięciu grupach, żeby od razu widzieć luki:

Częste alergeny (mleko, jajko, ryba, skorupiaki, orzechy, orzeszki ziemne, pszenica, soja i sezam) mają małą czerwoną etykietę.

Jak z niej korzystać

  1. Wydrukuj ją i powieś tam, gdzie naprawdę będziesz ją widzieć. Drzwi lodówki sprawdzają się lepiej niż szuflada.
  2. Gdy maluch po raz pierwszy spróbuje produktu, zaznacz pole.
  3. Zamaluj jedną z trzech kropek za każdym razem, gdy znów go podajesz. Odmowa pierwszego dnia to nic niezwykłego i nie znaczy, że maluchowi nie smakuje. Wiele dzieci potrzebuje kilku prób, zanim nowy smak stanie się znajomy, a kropki pomagają zobaczyć, czy produkt naprawdę był podany więcej niż raz.
  4. Traktuj etykiety alergenów jako przypomnienie, by porozmawiać z pediatrą o tym, kiedy i jak je wprowadzać.

Czym lista nie jest

To arkusz do notowania, a nie jadłospis. Nie mówi, co gotować, ile podawać ani w jakiej kolejności, bo to zależy od dziecka i zaleceń pediatry. Kilka rzeczy warto wiedzieć przy każdej liście: miód i mleko krowie jako główny napój nie są zalecane przed 12. miesiącem, a całe orzechy, całe winogrona i inne małe okrągłe produkty grożą zadławieniem, więc jedzenie zawsze trzeba przygotowywać odpowiednio do wieku.

Nie trzeba też dojść do 100. Niektóre rodziny wypełniają cały arkusz, wiele nie, i jedno, i drugie jest w porządku. Chodzi o zauważanie różnorodności, a nie o wygranie gry.

Kiedy papierowa lista przestaje wystarczać

Wydrukowana kartka jest świetna w jednym: jest widoczna. Gorzej zapamiętuje, jak poszło z produktem: wysypka dwie godziny później, konsystencja, przy której maluch się zakrztusił, co jadł w dniu złej nocy. Jeśli zaczną ci być potrzebne takie szczegóły, w artykule o tym, gdzie papierowy dziennik żywienia działa, a gdzie zawodzi, piszemy, kiedy warto przejść na coś, co można przeszukać i komuś pokazać.

Pudding to dziennik żywienia, a nie porada medyczna. Decyzje o produktach i alergenach podejmuj razem ze swoim pediatrą.